เช้าวันที่ 19 ส.ค.2548 เวลาประมาณ 03.30 น. คุณแม่ของน้องแพรมุกอยู่ที่รพ.แล้วรอคุณหมอวินิจฉัยในการคลอดว่าจะคลอดด้วยวิธีธรรมชาติหรือทำการผ่าคลอด ปรากฏว่าวันนั้นคุณแม่ของน้องเองต้องนอนให้พยาบาลและคุณหมอวัดชีพจรการเต้นของหัวใจทั้งแม่และลูก วันนั้นพ่อโยกับแม่ปุ๊กต่างก้อลุ้นอยู่ทีเดียวในใจก้อแต่ภาวนาขอให้น้องเกิดมาร่างกายสมบูรณ์ มีสติปัญญา เลี้ยงง่าย โดยลืมถึงเรื่องของวิธีของการคลอดเลย โอ๊ว มันช่างเป็นความรู้สึกดี ๆ ที่คุณพ่อคุณแม่คนใหม่ทุกคนจะได้รับเมื่อรู้ว่าสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในท้องคุณแม่นั้นกำลังจะลืมตาดูโลกในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าแล้ว เวลาผ่านไปถึง 06.30 น. คุณหมอก้อวินิจฉัยว่าคงต้องผ่าคลอดแน่แล้ว เพราะปากมดลูกของคุณแม่เปิดแค่ 1 ซม. จำเป็นจะต้องได้รับการผ่าตัดไม่งั้น ทั้งคุณแม่และลูกสาวคงจะต้องเจ็บและทรมานโดยไม่รู้เลยว่าจะคลอดได้เมื่อไหร่ คุณหมอจึงตัดสินใจว่า ได้ฤกษ์ผ่าแล้วแน่นอน 9.00 น.
แล้วช่วงเวลาที่รอคอยก้อมาถึง ทั้งคุณพ่อโยและคุณแม่ปุ๊ก ทำอะไรไม่ถูก หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะอย่างที่เคยเป็น เร็วบ้าง ช้าบ้างสลับกันไปมันบอกไม่ถูกกับอารมณ์ ณ ตอนนั้น จนกระทั่งเวลา 08.30 น. พยาบาลลากเตียงมาจ่อรออยู่หน้าห้องรอคลอด หัวใจทั้งพ่อและแม่ก้อภาวนาอยู่อย่างเดียวว่าเป็นงัยเป็นกันขอให้ลูกของเราเกิดมาสมบูรณ์ทุกอย่างครบ 32 ประการ ก้อพอแล้ว แม่ของหนูขึ้นเตียง พ่อโยยืนอยู่ข้าง ๆ คอยให้กำลังใจแม่ของหนู กุมมือของแม่ไว้และคอยภาวนาให้ทั้งแม่และลูกปลอดภัยดี ตอนนั้นทำอะไรไม่ถูกจริง ๆ กระสับกระส่ายอยู่ไม่เป็นสุข จนกระทั่งเงาของเตียงที่เข็นแม่หนูหายเข้าไปในห้องผ่าตัด มันช่างทรมานหัวใจเสียยิ่งกระไรทีเดียว
พ่อรออยู่ข้างนอกรอฟังผลอยู่ก้อจริงแต่ก้ออดเป็นห่วงไม่ได้นั่งไม่อยู่สุขตลอดเวลา จนกระทั่งเวลา 09.30 น.มีร่างของสาวสวมชุดขาวนางหนึ่งเข้ามากระซิบข้าง ๆ หูพ่อ ว่า นี่ลูกของคุณพ่อ-คุณแม่สุจินดา นะค่ะ ทันใดนั่นหัวใจของพ่อโยก้อรู้สึกดีขึ้นมาหน่อยที่เห็นพยาบาลนำร่างของหนูน้อยนามว่า แพรมุก มาให้ดูใกล้ ๆ ลูกสาวของพ่อช่างหน้าเหมือนแม่เสียเหลือเกิน ที่โดดเด่นเหมือนของคุณพ่อก้อไอ้ตรงที่ขนตานั่นแหละที่ยาวมั่กมาก การันตีได้เลยว่าหนูเป็นลูกของคุณพ่อและคุณแม่ ร่างของเด็กคนนี้ช่างดูน่าเกลียดน่าชัง (น่ารักน่าชังนั่นแหละ โบราณเขาถือ) ผิวขาว ผมดำมัน คิ้วเข้ม นิ้วมือและเท้า ยาวสวยงาม ไม่มีตำหนิใด ๆ มารบภาพความทรงจำของพ่อได้เลยขณะนั้น พร้อมกับน้ำตาที่คลออยู่ที่ลูกตา นี่คือลูกของฉันและของเรา
ไม่ทันไรพยาบาลก้อนำร่างของหนูเข้าไปในห้องปรับอุณภูมิและบอกให้คุณพ่อของหนูนั่งรอก่อนข้างนอกห้องรอคลอด พ่อก้อยืนชะเง้อทางหน้าต่างของห้องมองดูร่างของหนูน้อยอย่างใจจดใจจ่อขอให้หนูแข็งแรง และสมบูรณ์เหมือนคุณแม่ ทันใดนั้นก็อดเป็นห่วงแม่ของหนูต่อไปได้เดินไป เดินมา คอยผลจากหมอและพยาบาลจนกระทั่งมีคนมาบอกให้คุณพ่อรออยู่ที่ห้องพักก่อน คุณแม่สุจินดาปลอดภัยดีทั้งแม่และลูกแหละ หัวใจก้อพองโตขึ้นมา แต่ก้อเดินไปเดินมาแถวนั้นขอให้ได้เห็นลูกและแม่ก่อนอีกครั้งจึงจะขึ้นไปพักบนห้อง เวลาผ่านไป 1 ชม. พยาบาลได้ให้คุณพ่อคนใหม่เข้าไปดูลูกได้แค่นั้นแหละ พ่อดีใจและตื่นเต้นมาก ๆ นึกถึงคุณย่าของหนูขึ้นมาทันทีเหมือนกัน แม่และพ่อของคุณพ่อคงจะไม่ต่างจากพ่อโยนะตอนนี้ ดีใจ น้ำตาคลอเมื่อเห็นหนูแพรมุก…..แพร...มุก...ลูกพ่อโยกับแม่ปุ๊ก อ๋อลืมบอกไปหนูแพรมุกนอนอยู่เตียง 8 ส่วนแม่หนูอยู่ห้อง 2701 อาคาร 2 นะจ๊า พวกนางพยาบาลชอบเรียกหนูว่า “น้องตาหวาน” เบอร์ 8
หยุดเรื่องของ “น้องแพรมุก” ก่อน มาดูแม่ของหนูบ้าง หลังจากที่เวลาผ่านไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งเวลา 12.00 น. แม่ปุ๊กเริ่มจะรู้สึกตัวแล้วอันดับแรกก้อหิวก่อนแถมยังโม้ให้พ่อฟังอีกต่างหาก พ่อก้อถามว่าอยากทานอะไรแม่หนูตอบว่า อยากกินของเบาๆ ก่อน (ไว้รอตอนต่อไป) ไม่นานนักทั้งหมอ และ พี่พยาบาลก้อสลับเปลี่ยนหน้ามาดูแม่ปุ๊กเป็นระยะ ๆ เลย ..... ไม่ใช่แค่ช่วงเช้านะ ทั้งคืนเลย ไอ้ตัวกระผมจึงต้องนอนเก็กอยู่ที่โซฟาตลอดทั้ง 2 คืนแรกเลย (อดนอนกรนคร่อก ๆๆๆๆ)
ตลอดเวลาที่อยู่โรงพยาบาลนี้ เราจะมีโปรแกรมของแต่ละวันเป็นช่วง ๆ ที่จำได้ก้อ 9.00,12.00,16.00น. จะต้องพาคุณแม่ปุ๊กไปให้นมน้องแพรมุกจ๊ะ ถ้าจำไม่ผิดก้อต้องทำอย่างนี้ตลอดจนกระทั่งออกจากโรงพยาบาลในวันสุดท้ายเลย (อีกหนึ่งความรู้สึกดี ๆ ที่ประทับใจและเป็นช่วงเวลาที่อบอุ่นมั่กมาก) เวลาผ่านไป 1 วัน แม่ปุ๊กเริ่มฟื้นตัวขึ้นมาแล้ว (ต่อจากนี้เริ่มทวงอาหารหนักแย้ว) แต่ทางโรง’บาล ไม่มีให้นะจ๊ะ อด ๆๆๆๆ เรื่องปากเรื่องท้องขอ...งด..อธิบายก่อนนะเดี๋ยวจะอิ่มไปเสียก่อนอ่านจบ..(อ๊วก)..........................
พอวันอาทิตย์ที่ 21 ส.ค. ไม่นานนักแม่ปุ๊กเริ่มถามหาช่างทำผมแล้วกลัวไม่สวย แต่มันก้อช่าง บังเอิ๊ญ บังเอิญ เสียจิงที่โรง’ บาล เค้าก้อมีบริการให้ด้วย (ช่างเอาใจกันขนาด)....
มันก้อไม่บ้งเอิญแล้วล่ะพอตกวันจันทร์ที่ 22 ส.ค. เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ที่ ทีโอที ก้อแต่งฟอร์มมาพรึ่บทั้งชั้นเด็กเลย เพื่อมาดูเจ้าหนูแพรมุก แต่แล้วก้อผิดหวังเมื่อมาที่ห้องพัก ไม่เจอทั้งแม่ปุ๊ก และน้อง แต่เจอพ่อโยแทน พ่อจึงต้องต้องรับแขกไปก่อนเพราะเป็นเวลาที่ต้องให้นมแพรมุกพอดิบพอดี ฮ่า ฮ่า ๆๆๆๆ
วันนี้นะต้องคอยต้อนรับแขกหนักหน่อยเพราะเป็นวันสุดท้ายที่จะอยู่ รพ. จ้า แหมไม่หนักได้งัยก้อเพื่อน ๆ เยอะอ่ะ เห้อ ๆๆๆ หนุกไปอีกแบบ บางคนเห็นแม่หนูแล้วถึงกับอึ๊ง เพราะหนูตัวหย่ายกลัวเด็กคนอื่น ๆ ที่คลอดในวันเดียวกันเนี่ยนะสิ ปลื้มใจจัง แต่ไอ้ที่เด่น ๆ ของหนูก้อมีอีกนะเช่น แก้มเป็นกระปุก ตาโต ขนตางอนยาว ฯลฯ เป็นต้น แต่แขกที่รอเป็นคนสุดท้ายไม่ช่ายคราย ลุงนุกิจ เมฆลอย นี่เอง เพราะลุงแกเพิ่งลงจากเครื่องมาถึงก้อเย็น รู้สึกว่าจะกลับมาจากประเทศจีน แวะเอาของฝากมาให้หลานด้วย แถมยังไม่ให้พ่อโยกับแม่ปุ๊กด้วย เฮ้อ ๆๆๆ กลับบ้านกันเถอะลูก เวลา 18.00 น. ถึงบ้าน
ครบรอบ 1 เดือน น้อง “แพรมุก” มีน้ำหนักอยู่ที่ 4.7 กิโลกรัมจ้า วันนี้ (20 ก.ย.48) พ่อ กับแม่พาหนูไปฉีดยาป้องกันโปลิโอด้านที่ฉีดเห็นจะเป็นต้นขาขวาของหนูนะ แต่วันนี้สิเจ้าหนูตื่นสายเหมือน รู้ว่าวันนี้ต้องไปหาหมอแถมยังไม่อยากจะตื่นอีกต่างหาก พอพยาบาลจะฉีดยาเท่านั้นแหละร้องลั่นเชียว พ่อต้องอุ้มหนูขึ้นพาดบ่าจึงหยุดร้อง แม่ก้อให้กำลังใจอยู่ข้าง ๆ น้ำตาซึมสงสารหนูจัง แต่หนูก้อเก่งนะร้องแอะเดียวก้อหยุด เก่งมาก ๆ เลย
ครบรอบ 2 เดือน น้อง “แพรมุก” มีน้ำหนักก่อนชั่งอยู่ที่ 5.1 กิโลกรัมจ้า ความยาวอยู่ที่ 59 ซม. (15 ต.ค. 48) วันนี้ 19 ต.ค. 48 พ่อกับแม่พาหนูไปหาคุณหมอฉีดยาครบรอบ 2 เดือนนะจ๊ะ แต่งานนี้หนูต้องเจ็บและมีไข้ด้วยซิ สงสารหนูมั่กม๊าก เลยรู้มั๊ยลูก งอแงเสียงดังเลยลูกสาวพ่อ แต่เอ๊? หนูก้อร้องสะอึกสะอื้นแป็บเดียวนะ เก่งมากจ้า ไม่น่าเชื่อเลยวันนี้คือวันครบรอบวันแต่งงานของพ่อกับแม่นะจ๊ะ ของขวัญที่วิเศษสุดก็คือ “น้องแพรมุก” นี้เองที่ไม่มีอะไรเท่าเทียมได้ มันช่างวิเศษสุด ๆ ๆ จริง ๆ และวันนี้ 7 พ.ย.48 ครบรอบ 2 ปี พอดีพ่อกับแม่ของหนูต้องฉลองด้วย “พิซซ่า” แทนไปก่อนไว้หนูโตขึ้นมากกว่านี้ จะพาหนูไปทานข้าวนอกบ้านด้วยกัน วันนี้น้องแพรมุกก้ออายุ 2 เดือน กับ 19 วัน แล้ว หนักประมาณ 5.5-5.9 กิโลกรัม สูง 60 ซม.ได้จ้า อีก 12 วันหนูก้อจะครบรอบ 3 เดือนแล้วนะ
ครบรอบ 3 เดือน น้อง “แพรมุก” มีน้ำหนัก 5.980 ก.ก ยาว 60 ซม. รอบศีรษะ 38.5 ซม. (19 พ.ย.48) วันนั้นไปหาคุณหมอโดยที่ไม่มีนัดนะ แม่ของน้อง เห็นว่ามีสะเก็ดที่หนังศีรษะหลุดลอกออกมาเป็นแผ่น ๆ กลัวว่าจะเป็นเชื้อรา ก็เลยต้องพาไปหาหมอ ทั้งที่พ่อเพิ่งจะกลับมาถึงบ้านได้ไม่นาน ก้อต้องรีบออกมาหาคุณหมอ กว่าจะตรวจเสร็จก้อโน่นเวลาผ่านไป 2 ทุ่มกระมัง แต่แม่หนูแพรมุกสิน่ารักนะ ไม่งอแง (อาจมีบ้าง) แต่ก้อแป๊บเดียวจริง ๆ หนูน่ารักมาก ๆ เลย อายุ 3 เดือนนี้ ตัวของหนูเริ่มจะเลี้ยงง่ายมากขึ้น แถมยังไม่ค่อยงอแงสักเท่าไหร่ (แถมแม่ปุ๊กดูเองนะ)
ครบรอบ 4 เดือน น้อง “แพรมุก” วันนี้พ่อกับแม่ใส่บาตรให้หนูด้วยที่ทำงานขอให้หนูสุขภาพแข็งแรง เลี้ยงง่าย ฉลาดเฉลียว ร่ำรวยทรัพย์สินและฐานะ วันนี้หนูตื่นแต่เช้า คุณตา-คุณยาย ก้อพาหนูออกมารับแดดแต่เช้าเลย ชอบมั๊ยละ น้ำหนักของหนู ยังไม่รู้คอยไปพบคุณหมอก่อนนะ น้ำหนักของหนู 6.700 ก.ก จ้า ส่วนความยาวอยู่ที่ 63 ซม. หน้าตาหนูตอนนี้นะน่ารักมาก ๆๆๆ เลย อีกไม่กี่วันหนูก้อคงครบรอบ 5 เดือนอีกแล้วล่ะ สำหรับช่วงนี้หนู แม่ปุ๊ก พ่อโย คุณตา และคุณยาย พาหนูไปเดินที่สวนรถไฟนะจะบอกให้รู้ ทั้งวันเสาร์และอาทิตย์เลย แถมยังถ่ายรูปหนูเก็บไว้ด้วยนะพ่อ ไรท์ใส่แผ่นซีดีไว้ด้วย เอาไว้ให้หนูดูตอนโตงัย เกือบลืมบอกไปว่าเดือนที่ 4 นี่แหละที่คุณยายป้อนอาหารเสริมแล้วนะ ทั้งกล้วยครูด น้ำส้ม ข้าวตุ๋น เป็นต้น แต่หนูน่ารักมากนะไม่ร้องแง ๆ เหมือนเด็ก ๆ คนอื่นเลย แถมยังเวลาทานนะเหมือนลูกนกเลย อ้าปากไล่งับอาหารดูแล้วตลกปนน่ารัก อั้ม ๆๆๆๆ อย่อยๆๆๆๆ
ครบรอบ 5 เดือนแล้วนะ ตรงกับวันที่ 19 ม.ค. 49 น้ำหนักของหนูน่าจะอยู่ที่ 7.000 ก.ก ได้แล้วมั๊ง ส่วนสูงน่าจะประมาณ 65 ซม.ได้ หน้าตาของหนูเริ่มเปลี่ยนแล้วมีสันจมูกขึ้น ตาคม ขนตางอนยาว ผมเป็นรอน ๆ น่ารักแต่ที่แน่ ๆ ล่ะนะ ตอนกลางคืนของหนูเวลาตื่นขึ้นมานะ ไม่ทันลืมตาก้อร้องแง ๆๆๆ พ่อกับแม่ต้องป้อนน้ำก่อนจากนั้นก้อพาหนูทานนมจากอกแม่ปุ๊กอย่างนี้ทุกคืนเลย หนูจะตื่นกลางดึกแบบนี้ประมาณ 2 ครั้ง มั๊งถ้าจำไม่ผิด แต่แม่หนูสิต้องทนเจ็บมือ แขน ข้อเท้า และหลัง ไม่ยอมกินยาตามที่หมอสั่ง สาเหตุที่ไม่ยอมกินยาก้อเพราะอยากให้หนูได้กินนมแม่สิจ๊ะ แม่หนูช่างอดทนจริง ๆ นะ อีกอย่างที่อยากจะเล่าให้ฟังคือ หนูมีพี่เลี้ยงได้ประมาณ 2 คนแล้วนะคนแรก ชื่อ วัลย์ ทำได้อยู่ประมาณ 1 เดือน ครึ่ง ปีนรั้วหนีตาม รปภ.หน้าบ้านไป ส่วนคนที่ 2 ชื่อ บัว อายุ 20 ปี มั๊ง ทำได้ 4 วัน ออกเมื่อวันที่ 24 ม.ค.49 สาเหตุนะหรือ ไปทำบัตรประจำตัวประชาชนลาว ฟังแล้วมันต้องไม่มาแล้วล่ะเฮ้อ กำๆๆๆ จริง ๆๆๆ ไม่รู้ว่างานบ้านโหดไปหรือเปล่าอยู่ได้ไม่ทนสักคน เบื่อ ๆๆๆจริง ๆ ไอ้เด็กคนใช้สมัยเนี่ย นะ ติดโทรศัพท์มือถือกันทั้งนั้น แล้วเด็กมันก้อไปในที่สุด วันที่ 22 ม.ค.49 ตรงกับวันอาทิตย์ หนู แม่ปุ๊ก พ่อ และคุณตาพาหนูไปเดินห้างเดอะมอลล์ บางกะปิด้วยนะ โหที่จอดรถหายากมาก แต่วันนั้นโชคดีมีที่จอดรถนับว่ามีดวงดีจริง ๆๆๆๆๆๆ อีกไม่กี่วันก้อครบ 6 เดือนแล้วสินะ มาคอยลุ้นกันว่าหนูจะหนักและสูงเท่าไร แต่ที่แน่ ๆ นะ สงสารหนูตอนโดนฉีดยาคงร้อง แง ๆๆๆๆๆ แหง ๆๆๆ
ครบรอบ 6 เดือนแล้วนะ ตรงกับวันที่ 19 ก.พ.2549 วันนี้เป็นวันอาทิตย์พอดี คุณหมดวันชัยอยู่เวรพอดีวันนี้ก้อมี คุณตา คุณยาย แม่ปุ๊ก พ่อโย มาเป็นกำลังใจในการฉีดวัคซีนของหนูนะ วันนี้ต้องบอกก่อนว่า ต้องอาบน้ำหนูแพรมุกก่อนตอนเช้า กว่าจะได้ไปโรงพยาบาล ก้อปาเข้าไป 11.00 น.แหล่ะ วันนี้หนูไปถึงก้อโดนฉีดยาตรงที่เดิมนั่นแหล่ะจ้า (ตรงหน้าขาด้านขวา) ร้องจ๊ากตามเคยแต่ก้อแอ่ะเดียวนะ โดยมีคุณตาคอยให้กำลังใจอยู่ข้าง ๆ เสร็จจากโรงพยาบาลแล้วก้อแวะกินข้าวที่นั่น แล้วต่อที่เดอะมอลล์ บางกะปิ ตามด้วยแมคโคร ถึงบ้านหรือ ทุ่มครึ่งเกือบสองทุ่มมั๊ง สงสารหนูจัง หลับตลอด ไม่ร้องด้วยเก่งจัง
ครบรอบ 7 เดือนแล้วนะ วันนี้ตรงกับวันที่ 19 มี.ค. 2549 วันนี้พ่อกับแม่พาหนูไปงาน “รักลูกเฟสติเวล 2006” ณ เมืองทองธานี แจ้งวัฒนะ ออกจากบ้านก้อประมาณ บ่ายสองโมง วันนี้ก้อเหมือนกับทุกวันหนูออกจากบ้านหน้าพิมพ์เดิม ไม่ยิ้มไม่เล่นกับคนแปลกหน้า พ่อกับแม่ต้องสลับกันโยนขึ้นลง ๆ หลาย ๆ รอบกว่าหนูจะยิ้มได้ กลับถึงบ้านก้อประมาณ 5 โมงครึ่งจ้าจากนั้นก้อป้อนข้าว อาบน้ำแล้วก้อให้หนูนอน แต่ตอนกลางคืนสิ กว่าหนูจะนอนได้พ่อกับแม่ต้องกล่อมโน่นแหนะปาเข้า เที่ยงคืนครึ่งเกือบตีหนึ่ง กว่าหนูจะนอนได้ สงสารหนูจัง พ่อกับแม่ทำอะไรไม่ถูกเลย
ครบรอบ 8 เดือนแล้ว วันนี้ตรงกับวันที่ 19 เม.ย. 2549 ก้อไม่ได้ไปไหนมากหรอกเพราะฝนตกเกือบทุกวันอย่างมากก้อ ห้างโลตัส หรือไม่ก้อ เดอะมอล์ บางกะปิ เฮ้อ? อ้อลืมบอกไปวันนี้หนูไปนั่งรถไฟฟ้าใต้ดินกับ พ่อ-แม่-คุณยาย ปล่อยคุณตาเฝ้าบ้านด้วย ฮะฮ่า..... อ้อลืมบอกไปว่าไปทานสุกี้ เอ็มเค MK ด้วยแต่วันนั้นน่ะหนู อ๊อกใส่พ่อซะไม่มีเลย สงสารหนูมาก.
ครบรอบ 9 เดือน วันนี้พ่อกับแม่พาหนูมาที่ทำงานด้วย ตรงกับวันที่ 19 พ.ค. 49 แรก ๆ น้า บุ๋มก้ออุ้มได้หรอกแต่พอคนเยอะเข้าล่ะก้อแม่หนูของพ่อร้องงอแงซะง้าน แง แง แง ๆๆๆๆๆ วันเสาร์ที่ 20 พ.ค. ก้อพาหนูไปฉีดยาที่แขนซ้าย หนูร้องไม่เหลือเลยแต่โชคดีที่ไม่นาน โล่งอก ช่วงนี้หนูไม่ค่อยทานข้าว – นม เลย แม่ปุ๊กก้อเป็นห่วงกลัวน้ำหนักหนูน้อยตามเคย เฮ้อ …… แต่ช่วงเดือนนี้หนูเรียก “แม่” ได้แล้วนะเป็นคำแรกจิงจิ๊ง จริง ๆๆๆ ณ วันที่ 31 พ.ค.49 เวลา 9.00 น. ซึ่งแม่ปุ๊กรีบโทรมาบอกพ่อ วันที่ 13 มิ.ย. 49 หนูติดหวัดจากพ่อโยแล้ว แค่พ่อจาม ฮัด....ๆๆๆ เช่ย.... ครั้งเดียวตอนไปสีลมกับคุณตา และแม่ปุ๊ก คืนต่อมาหนูก้อเป็นหวัด ต้องไปหาคุณหมอที่รพ.สมิติเวช ศรีนครินทร์ ซะแล้ว กรรมจริง ๆๆๆๆ พ่อโยขอโทษนะลูก ที่ต้องทำให้หนูต้องทานยา หลายขนานเลย ไม่ว่าจะเป็นยาฆ่าเชื้อ ยาแก้ไอ ยาแก้แพ้ ยาแก้ไข้ สงสารหนูแพรมุกจัง ต้องทั้งจับทั้งขืนให้หนูต้องกินยา พ่อ-แม่ไม่ได้ตั้งใจนะจ้า.... คืนของวันที่ 18 มิ.ย. 49 หนูคลานแล้วขมำหน้ากระแทกกับพื้นจนได้ทำให้มีเลือดออกที่ฟัน แต่พ่อดูแล้วฟันล่างกระทบกับฟันบนมากกว่าทำให้มีเลือดออกจ๊ะ พ่อต้องขอโทษที่ไม่ได้ดูแลหนูอย่างดีนะจ๊ะ
ครบรอบ 10 เดือน วันนี้พ่อกับแม่ใส่บาตรวันครบรอบ 10 เดือน ให้หนูด้วยนะจ๊ะขอให้น้องแพรมุก สุขภาพแข็งแรงหายจากไข้หวัด อย่าให้มีโรคภัยมาเบียดเบียนเลย สาธุ....สาธุ.......
ฮ่า ฮ่า ๆๆๆ วันอาทิตย์ที่ 2 ก.ค. 2549 ต้องพาน้องแพรมุกไปงานบวชหลานของคุณตาที่จังหวัดลพบุรี ออกจากบ้านตอน6 โมงเช้า ต้องอุ้มหนูออกจากที่นอน คอพับคออ่อน สงสารหนูนะแต่ต้องไป....... ไปหลับบนรถเถอะนะคร๊อก ๆๆๆๆ วันนี้เป็นวันแรกของการเดินทางไปต่างจังหวัดของเจ้าหนูน้อย เพราะทุกคนกังวลเรื่องการขับถ่ายของหนูแต่ขอโทษพิสูจน์แล้วไม่เห็นเป็นไรเลย ครั้งหน้าคงจะต้องเดินทางไปนครสวรรค์ได้แน่ชัวร์ ช่วงนี้เริ่มตั้งไข่แล้วชอบเกาะ เดินอยู่ในเปลด้วยนะ อ๋อฝากบอกอีกเรื่องคือ หนูนอนดึกด้วย ต้องฟ้องหน่อยนะไม่ดีนะลูก นี่เวลาผ่านไปอีกไม่นานน้องแพรมุกก้อ 11 เดือนแล้ว วันที่ 19 สิงหาคม 2549 ก้อ 1 ขวบ แล้ว เย้ เย้ อ้อลืมเล่าให้ฟังอีกอย่างหนึ่ง เมื่อวานนี้หนูทำแจกันคุณยายแตกด้วยนะ เพล้ง……
ครบ 11 เดือนแล้วค่ะ แม่หนูของพ่อกับแม่ หนัก 10 กก. แล้ว ยาว 74 ซม. แล้วจ๊ะ พัฒนาการของหนูทำให้สมาชิกเห็นคือหนูเริ่มก้าวได้แล้ว 8-9 ล้ม.... คลานก้นโด่ง (นึกเอาเองนะ) ช่วงนี้หนูไม่ค่อยคลานหรอก ชอบไต่ตามตู้ เดินได้ไกลมากขึ้น เล่นจ๊ะเอ๋แบบย่อเข่าได้ด้วย (น่ารักจังเอ้อ) แต่เรื่องขอเช็ดปากเนี่ยสิมีปัญหาอีกแล้วครับท่าน ร้อง....จ๊าก.... ตามเคยดูเหมือนว่าแม่หนูคงจะไม่ชอบสักเท่าไหร่นิ๊
ครบรอบ 12 เดือน หรือ 1 ขวบ หนูแล้วจ้า พ่อโยกับแม่ปุ๊กออกตระเวนหาของมาเลี้ยงแขกที่จะมาร่วมงานหนูในวันนี้ 19 สิงหา ก้อมี เค้ก เอสแอนด์พี พิซซ่าถาดใหญ่ น้ำอัดลม มาฉลองในวันเกิดของหนูหนูก้อน่ารักไม่ร้องแถมยังแกล้งพี่มายด์ด้วย อ้ำเค้ก แล้ว แถมยังงกไม่แบ่งใครอีก อ้อลืมบอกไป คุณตากับคุณยายซื้อรถบังคับคันใหญ่มาให้หนูด้วย พ่อกับแม่แบกมาจาก คลองถม หนั๊ก หนัก แต่ก้อเอามาได้ เก่งป่ะ วันนี้หนูก้อต้องไปฉีดยามาด้วย ความยาว 77 ซม. หนัก 8.972 กก. ก้อถือว่าหนูสมบูรณ์ เดินเก่งขึ้นหลังจากที่หนูเริ่มเดินได้ตอน 11 เดือน ดูเหมือนแทบจะวิ่งเลย ซนซะไม่มี
ครบรอบ 1 ขวบ กับ 1 เดือน มีพัฒนาเพิ่มขึ้นรู้จักและเข้าใจคำสั่งมากขึ้น ที่สำคัญน้องแพรมุก ซน ม๊ากมากเลย
ครบรอบ 1 ขวบ กับ 2 เดือน ตรงกับวันที่ 19 ต.ค. 49 ว่าแล้วก้อปากแตกอีกแล้วจ้าก้อเพราะแม่นู๋เองนั่นแหละเข็นตระกร้าผ้าแล้วล้ม สงสารจังเลยลูกแต่ไม่เป็นไรนู๋จะได้จำแล้วจะได้ไม่ซน แฮ่ ๆๆๆ
ครบรอบ 1 ขวบ กับ 3 เดือน ตรงกับวันที่ 19 พ.ย.49 ว่าแล้วเจ้าหนูของพ่อกับแม่ก้อเริ่มป่วยอีกแย้วจ๊ะ มีไข้ตัวร้อนต้องเช็ดตัวทั้งคืนเลย โดยเฉพาะพ่อกับแม่ต้องผลัดเวรกันดูแลหนู ได้ยามาต้องป้อนสิ ตอนแรกก็หนักใจ กลัวหนูไม่ทาน แต่ไม่ใช่อย่างที่คิด หนูทานยาง๊ายง่ายจ้า แถมยังได้ไปงานแต่งที่โรงแรม เรดิสันด้วยนะ เฮอ ๆๆๆ
ครบรอบ 1 ขวบ กับ 4 เดือนแล้ว ตรงกับวันที่ 19 ธ.ค. 49 ว่าแล้วจอมซนของพ่อกับแม่เริ่มจะสำแดงอาการ งอแงง่อกแง๊กเหมือนคนอื่นแย้ว จำได้ว่าพาหนูไป Central world มาด้วยจ้า ไปกับป้ากุ้งหญิง พี่มายด์ พ่อ กับ แม่ และแพรมุก มันมากส์ (หนูกับพี่มายด์)นะ ทั้งร้อง และเต้น ทั้งไป และ กลับ สนุกจิง ๆๆๆ
ส่วนปีใหม่ 2550 ไปเลี้ยงที่บ้านลุงเอ็กซ์ แค่เนี้ยนะ
ครบรอบ 1 ขวบ กับ 7 เดือนแล้วจ้า วันนี้วันที่ 18 มีนาคม 2550 ไปงาน รักลูก เฟสติวัล 2007 ที่เมืองทางธานีจ้า มาซื้อเตียงนอนให้หนูและให้น้องแพรมุกนอนจ้า วันนี้ได้หม้อนึ่งขวดนมาด้วยตามมาด้วยหวัดกับตาแดงของหนูสิรู้มั๊ยว่า หนูเก่งมากออกไปเต้นหน้าเวทีจนได้รางวัลมาด้วย แม่ปุ๊กเขินและอายมากแต่พ่อว่าหนูเก่ง นอกจากนี้วันนี้หนูเป็นหวัดตัวร้อนแถมตาอักเสบด้วย สงสารจัง วันนี้ต้องพาหนูไป รพ. เวชธานีด้วยสงสารมากจ้า เป็นเพราะพ่อดูแลหนูไม่ดีเองทำให้หนูต้องป่วยอย่างนี้ วันที่ 19 มีนา เริ่มจะหายตาอักเสบ ก้อเริ่มเป็นหวัดน้ำมูกไหล หาหมอได้ไม่นาน หายจากตัวร้อน ก้อท้องเสียตามมา พอเปลี่ยนนมได้ตอนนี้อื้อเหอ อึแข็งตามมาครับ ก้อ ไม่ได้ถ่ายมา 2 วันนี่นา ตอนนี้ต้องพาไปหาคุณหมอ สุทธิพงษ์ ดู ต้องใช้ยาเหน็บก่อน ครั้งแรก เหน็บได้ไม่นานหนูแพรมุก ร้องแล้วเบ่งยาเหน็บออกมาต้อง ให้พยาบาลเหน็บให้ใหม่เป็นครั้งที่ 2 จึงจะสำเร็จ ตอนนี้แหละ.... ออกมาตรึม แข็งม๊ากมาก ขอบอก นี่ปาเข้าไป 1 สัปดาห์แย้ว อาการเริ่มดีขึ้นแต่ขอโทษ ยาที่ทานนะมีทั้ง ยาแก้ไอ แก้ไข้ ละลายเสมหะ ลดน้ำมูก ต้องกินอย่างนี้ตลอดแล้วแต่อาการด้วยนะ โห่ โอ โห่.
ครบรอบ 1 ขวบ กับ 8 เดือนแล้วจ้า วันนี้วันที่ 19 เม.ย.50 ช่วงขวบเดือนนี้ของหนู พ่อกับแม่พาหนูไปดู โอเชี่ยนเวิลด์ ที่สยามพารากอน มา แต่ขอบอกว่า แถว (โคตร) ยาวมาก แต่หนูก็เก๊งเก่งที่รอคิวกับพ่อได้ไม่งอแงเหมือนเด็ก คนอื่น ๆ อ่ะ ที่สำคัญตอนอยู่ข้างในนะ หนูซนมากกว่าชอบตู้โชว์ นกเพนกวินเป็นพิเศษ ดูไปดูมา แอบ อึ๊ ตอนไหนก้อไม่รู้พ่อเอามือล้วงก้น เจอเลย อึ เหม็นมั่กม๊าก ต้องล้างก้นกับแม่ในนั้นแหล่ะ เรียกว่า ทิ้งวัตถุสำคัญไว้ในที่สยามพารากอนก้อว่าได้ เฮ้อ ?
ครบรอบ 1 ขวบกับ 9 เดือน ช่วงนี้มีน้องปองคุณอีกคนนะลูก 26.05.07 วันเกิดน้อง ดีใจที่หนูรักน้องถึงแม้จะแอบดีหัวน้อง หลาย ๆ ครั้งก้อตาม ยังงัยพ่อกับแม่ก้อรักน้องและหนูเท่า ๆ กันแหล่ะ แต่หนูสิอ้อนพ่อมาก ๆ เลยนะรู้ตัวหรือเปล่า แต่พ่อก้อรักของพ่ออ่ะ แพรมุกลูกฉัน ฮ่าๆๆๆๆ ห้ามแกล้งน้องนะ น้องยังเด็กอยู่ไม่รู้เรื่องอะไรเท่าหนู หนูต้องรักน้อง มาก ๆๆๆ ขอชมหนูด้วยว่า หนูไม่งกของ ๆ หนูเลยสักนิด เก่ง ๆ มาก ๆๆๆๆๆ ช่วงขวบเดือนนี้ หนูเริ่มพูดได้ 2-3 พยางค์แล้วนะขอบอก นกร้องยังงัย จิ๊บ ๆๆ นาฬิการ้อง กุ๊กกู่ กบร้อง อ๊บอ๊บ หมาเห่า โฮ่ง ๆๆ แล้วแพรมุกล่ะร้องยังงัย แงๆๆๆ เป็นประโยคที่พ่อกับแม่ถามหนูบ่อย ๆ จำได้มั๊ยเอ่ย ?แถมยังไม่เยี่ยมน้อง “ปองคุณ” ที่โรงพยาบาลกับตา-ยายด้วย จ้า
ครบรอบ 1 ขวบ 10 เดือน แม่หนูจอมซ่าส์ของพ่อกับแม่ ซนจริง ๆ วิ่งลงบันไดเก่ง ๆ แต่ที่สำคัญคุยเก่งขึ้นเยอะมาก ๆ เห็นพี่มายด์อุ้มเจ้าตุ๊กตา Spiderman มาก้ออยากได้บ้าง พ่อกับแม่ต้องไปซื้อ Ultraman Minlenuiem มาให้ใหม่ กับ เจ้า TARO รวมเป็น สองตัว ได้มาเล่นไม่กี่วันก้อเบื่อ เฮ้อ
ครบรอบ 1 ขวบ 11 เดือน แม่หนูจอมยุ่งของพ่อกับแม่ ซนมากขึ้น และชอบพูดติดปากว่า บ้า ๆๆ ไม่รู้มาจากไหน พ่อใส่บาตรให้แล้วนะ แต่หนูซนขอบอก ช่วงนี้น้องไม่ได้ค่อยไปเที่ยวไหนหรอก แต่ก้อได้ฉลองวันเกิดของแม่ปู๊ก ด้วยเค้ก หน้า หมีพลู แบบว่ามันส์จิง ๆๆๆ
ใกล้ครบรอบ 2 ขวบ แต่วันนี้ 14 ส.ค. หนูตัวร้อนมาก ๆๆๆ พ่อกับแม่ต้องพาไปให้คุณหมอตอน ห้าทุ่มของวันนั้นที่ รพ.รามฯ จากนั้นอาการไม่ดี ตอน ตี 3 ไปที่รพ.เด็กต่อ ตอนเช้าพบหมอที่ รพ.รามฯ โดยหมอนเรศ ฯ จะจับแอดมิส เพราะไม่แน่ใจว่าจะเป็นไข้เลือดออก แต่พ่อกับแม่ขอ กลับพาไปเช็ดตัวและดูอาการที่บ้านเองดีกว่า สงสารหนูกลัวจริง ๆๆๆ แม่ปุ๊กน้ำตาซึมเลยเมื่อรู้ว่าจะต้องแอดมิส จึงตัดสินใจพอหนูกลับ แล้วเช็ดตัวและให้ทานยาลดไข้ ต่อทุก 4 ชม. จนถึงวันที่ 16 ส.ค. รวม 3 วัน ได้กระมั่ง เจาะเลือดดูหาเกร็ดเลือดของหนูก้อไม่พบเพราะอยู่ที่ 210,000 กว่า ไม่เป็นชัวร์ ส่วนเช้าวันที่ 16 ก้อพาไปหาหมอต่อแต่ไข้หนูไม่มีนะสิหมอก็เลยไม่แอดมิส พ่อกับแม่ก้อโล่งอก ซะที ขอให้หนูหาย ไว ๆๆๆๆๆๆๆ อย่าได้เจ็บไข้อีกเลย
วันนิ้ครบ 2 ขวบแล้ว วันนี้ฉลองวันเกิดด้วยเค้ก เอสแอนด์พี รูปเจ้า DUmbo (ช้าง) เห็นแม่หนูแพรมุกทานเค้กได้ ชื่นใจจริง วันนี้เป็นวันสำคัญทางประวัติศาสตร์ชาติไทยนะ เพราะเป็นวันที่ประชาชน ลง”ประชามติร่างรัฐธรรมนูญ “ มันช่างตรงกับวันสำคัญซะจริง ๆๆๆ วันนี้หนูมีความสุขมาก ทานไป เล่นไป พ่อกับแม่ซื้อ ปืน ทั้งสั้นและยาวให้หนูก้อเล่นเหมือนเด็กผู้ชายจริง ๆ หนูเริ่มพูดเก่งมากขึ้นนะ (ไม่ได้ชม) ถามอะไรตอบได้ แต่ที่ติดปาก เห็นจะเป็นคำว่า “บ้า” “มุกค่ะ” “อิ่ม” ร่าเริงมากหลังจากหายไข้ นน. หนูอยู่ที่ 10.4 กก. แม่ปุ๊ก เครียดมากรู้หรือเปล่าทานข้าว นม บ้างนะลูกเดี๋ยวจะผอมจ้า
ปุ๊กออกจากห้องผ่าตัด แล้วบุรุษพยาบาลก้อเข็นแม่หนูมาดูน้องปองคุณที่อยู่ในห้องเด็ก เตียงที่ 4 พ่อจำได้แม่น ๆ ยังงัยวันนี้คงได้เห็นหนูเท่านี้ก่อนหลังจากนี้จะได้เข้าไปหาหนูแล้วอย่างใกล้ชิด27 พ.ค. 50 ตอนเช้าหวังว่าคงได้ไปหาหนูอย่างใกล้ชิดอีกครั้ง 9.00 น. พ่ออาบน้ำเสร็จแม่ปุ๊กก้อฝากเยี่ยมหนูที่ห้องคลอด ด้วย เพราะแม่ยังมีสายน้ำเกลืออยู่ (สงสารมาก) แม่หนูอยากไปด้วยแต่คงต้องรอน้ำเกลือหมดก่อน วันนี้สรุปพ่อต้องเดินไป ๆ มา ๆ ไม่ต่ำกว่า 5-6 เที่ยว เลยนะกระทั้งก่อนนอนก้อลงไปกดกริ่งก่อนด้วยความคิดถึง28 พ.ค. 50 แม่หนูมีตารางการไปให้นมหนูแล้วนะ 9.00,12.00,14.00น. พร้อมเรียนรู้การให้นมอย่างถูกวิธี นี่ขนาดท้อง สอง นะ ยังยากเลย ก้อคิดดูสิกว่าเจ้าหนูจะงับนมแม่ได้ลุ้นแทบแย่เลย เอ้า อึ๊บ ทานนมได้แล้วลูก วันนี้แหล่ะที่พ่อกับแม่ได้สัมผัสหนูเป็นจริงเป็นจังเสียที29 พ.ค. 50 วันนี้หลังเที่ยงออกจากโรงพยาบาลแต่รอการเงินนะสิเวลาปาเข้าไป 15.00 น. กว่าจะได้กลับบ้าน โดยมีป้ากุ้งช่วยขับรถมารับ ต้องขอบคุณป้ากุ้งหยิ๋งไว้ที่นี้ด้วย 
ปุ๊กออกจากห้องผ่าตัด แล้วบุรุษพยาบาลก้อเข็นแม่หนูมาดูน้องปองคุณที่อยู่ในห้องเด็ก เตียงที่ 4 พ่อจำได้แม่น ๆ ยังงัยวันนี้คงได้เห็นหนูเท่านี้ก่อนหลังจากนี้จะได้เข้าไปหาหนูแล้วอย่างใกล้ชิด27 พ.ค. 50 ตอนเช้าหวังว่าคงได้ไปหาหนูอย่างใกล้ชิดอีกครั้ง 9.00 น. พ่ออาบน้ำเสร็จแม่ปุ๊กก้อฝากเยี่ยมหนูที่ห้องคลอด ด้วย เพราะแม่ยังมีสายน้ำเกลืออยู่ (สงสารมาก) แม่หนูอยากไปด้วยแต่คงต้องรอน้ำเกลือหมดก่อน วันนี้สรุปพ่อต้องเดินไป ๆ มา ๆ ไม่ต่ำกว่า 5-6 เที่ยว เลยนะกระทั้งก่อนนอนก้อลงไปกดกริ่งก่อนด้วยความคิดถึง28 พ.ค. 50 แม่หนูมีตารางการไปให้นมหนูแล้วนะ 9.00,12.00,14.00น. พร้อมเรียนรู้การให้นมอย่างถูกวิธี นี่ขนาดท้อง สอง นะ ยังยากเลย ก้อคิดดูสิกว่าเจ้าหนูจะงับนมแม่ได้ลุ้นแทบแย่เลย เอ้า อึ๊บ ทานนมได้แล้วลูก วันนี้แหล่ะที่พ่อกับแม่ได้สัมผัสหนูเป็นจริงเป็นจังเสียที29 พ.ค. 50 วันนี้หลังเที่ยงออกจากโรงพยาบาลแต่รอการเงินนะสิเวลาปาเข้าไป 15.00 น. กว่าจะได้กลับบ้าน โดยมีป้ากุ้งช่วยขับรถมารับ ต้องขอบคุณป้ากุ้งหยิ๋งไว้ที่นี้ด้วย 
