น้องปองคุณ

เช้าของวันที่ 26 พ.ค. 2550 วันนี้หมอนัดมาผ่าคลอด พ่อกับแม่มากันตั้งแต่ 9.00 น. รอในห้องคลอดใจก้อกระสับกระส่าย ว่าเมื่อไรจะได้เห็นน้องชายของพี่แพรมุกสักที แม่หนูก้อตื่นเต้นตลอดเดี๋ยวลุกเข้าห้องน้ำอยู่หลายเที่ยว พยาบาลก้อเข้า ๆ ออก ๆ อยู่บ่อย ๆ เหมือนกัน เอาเป็นว่าวันนั้นกว่า จะเข้าห้องก้อปาเข้าไป 11.00 น. แหละ ตื่นเต้นแหมือน ๆ กับท้องพี่แพรมุกแหล่ะ มันยากที่จะอธิบายเป็นคำพูดได้ แต่ภาวนาว่าขอให้ปลอดภัยทั้งแม่และลูกแหล่ะ แล้วเวลาแห่งการรอคอยก้อมาถึง 12.28 น.เสียงรถเข็นของพยาบาลเดินมาพร้อมกับเด็กเล็ก ๆ ในตู้อบ อุแว้ ๆๆๆๆๆ ดังลั่นมาแต่ไกล ลูกชายของฉันมาแล้ว ดีใจบอกไม่ถูก พ่อเดินตามติดจนถึงห้องเด็กจนแน่ใจว่าไอ้เด็กคนนั้นมันลูก กอ-อู ช่าย ๆ เป็นอันโล่งอก แว๊บหนึ่งก้อบังเกิดต่อไปว่าแล้ว แม่น้องล่ะ เป็นงัย อดเป็นห่วงไม่ได้ แม่หนูเก่งมาก พ่อขอบอก ที่มีหนูปองคุณอีกคน เพื่อหวังว่าจะได้เป็นเพื่อนกับพี่สาวของหนูนะยามที่พ่อแม่ไม่อยู่แล้ว จะได้เป็นที่พึ่งกันและกัน
เวลาผ่านไปนานอดเป็นห่วงไม่ได้เดินไปมาแถวห้องคลอดอยู่นาน ภาวนาขอให้ทั้งสองปลอดภัยและก้อคิดถึงพี่แพรมุกด้วยว่า จะอยู่กับตากับยายได้หรือเปล่าจะร้องไห้มั๊ย ? 16.00 น. แม่ปุ๊กออกจากห้องผ่าตัด แล้วบุรุษพยาบาลก้อเข็นแม่หนูมาดูน้องปองคุณที่อยู่ในห้องเด็ก เตียงที่ 4 พ่อจำได้แม่น ๆ ยังงัยวันนี้คงได้เห็นหนูเท่านี้ก่อนหลังจากนี้จะได้เข้าไปหาหนูแล้วอย่างใกล้ชิด27 พ.ค. 50 ตอนเช้าหวังว่าคงได้ไปหาหนูอย่างใกล้ชิดอีกครั้ง 9.00 น. พ่ออาบน้ำเสร็จแม่ปุ๊กก้อฝากเยี่ยมหนูที่ห้องคลอด ด้วย เพราะแม่ยังมีสายน้ำเกลืออยู่ (สงสารมาก) แม่หนูอยากไปด้วยแต่คงต้องรอน้ำเกลือหมดก่อน วันนี้สรุปพ่อต้องเดินไป ๆ มา ๆ ไม่ต่ำกว่า 5-6 เที่ยว เลยนะกระทั้งก่อนนอนก้อลงไปกดกริ่งก่อนด้วยความคิดถึง28 พ.ค. 50 แม่หนูมีตารางการไปให้นมหนูแล้วนะ 9.00,12.00,14.00น. พร้อมเรียนรู้การให้นมอย่างถูกวิธี นี่ขนาดท้อง สอง นะ ยังยากเลย ก้อคิดดูสิกว่าเจ้าหนูจะงับนมแม่ได้ลุ้นแทบแย่เลย เอ้า อึ๊บ ทานนมได้แล้วลูก วันนี้แหล่ะที่พ่อกับแม่ได้สัมผัสหนูเป็นจริงเป็นจังเสียที29 พ.ค. 50 วันนี้หลังเที่ยงออกจากโรงพยาบาลแต่รอการเงินนะสิเวลาปาเข้าไป 15.00 น. กว่าจะได้กลับบ้าน โดยมีป้ากุ้งช่วยขับรถมารับ ต้องขอบคุณป้ากุ้งหยิ๋งไว้ที่นี้ด้วย

ครบ 1 เดือนแล้วครับ วันนี้พ่อมาใส่บาตรให้ที่ทำงานด้วยนะ ขอให้หนูมีความสุข มีปัญญา พร้อมด้วยลาภ ยศ สรรเสริญ พ้นจากโรคภัย พยาธิ ด้วยเทอญ เชื่อมั๊ย? ปองคุณทานนมแม่เก่งมาก ๆ ทุก 2 ชม. พ่อกับแม่ต้องตื่นกลางดึกทุกวันแหล่ะ เหนื้อย เหนื่อย
ครบ 2 เดือน แล้วครับ วันนี้ 26 กรกฎาคม 2550 พาน้องปองคุณไปหาหมอฉีดยา แถมต้องเจาะเลือดด้วยสิสงสารจังวุ้ย แม่ปุ๊กนั่งร้องไห้อยู่ข้างนอกห้อง ฮือ ๆๆๆๆๆ เพราะหมอเห็นว่าหนูตาเหลือง สันนิษฐานว่า น่าจะเพราะทานนมแม่นะ แต่ไม่แน่ใจจำเป็นต้องเจาะ เอา ก้อ เอา ปองคุณสู้ ๆ วันนี้ก้อมีพี่แพรมุก ไปให้กำลังใจน้องด้วย เห็นแล้วชื่นใจ จัง ขอให้พ่อหนูหายไวๆๆๆๆๆๆ น้ำหนักที่ชั่งได้วันนี้ 6.184 กิโล แต่ล่าสุดวันที่ 4 ส.ค.50 ชั่งใหม่ได้ 6.518 กิโล โอ๊ว ๆ พระเจ้าช่วยกล้วยทอด มันช่างเพอร์เฟค เสีย จริง ๆๆๆๆๆๆ ก้อจะไม่ให้หย่ายได้งัย ตื่นมากินนมแม่ปุ๊ก ทุกทีที่ได้ตื่น ขอให้บอกเลย ประเภทร้องแบบไม่ลืมหูลืมตาด้วย 55555

ครบ 3 เดือน วันนี้ 26 สิงหา หนูหนัก 7.285 กก. น้ำหนักดี ส่วนสูงดี หัวเราะต่อกะซิกร่าเริงแจ่มใสดี แต่ว่า เป็นผื่นนี้สิแย่เลย ฮัดเช่ย บ่อย ๆ หมอบอกว่าพ่อหนุ่ม หรือตาอ้วนของพ่อกับแม่เป็นภูมิแพ้ผิวหนัง แม่ปุ๊กนั่งร้องไห้ทำไรไม่ถูก เพราะพยายามทำทุกวิถีทางที่จะรักษาแต่มันไม่ค่อยหายดีนี้สิแย่


ครบ 4 เดือน วันนี้ต้องพาน้องปองคุณ ไปหาหมอฉีดยาพร้อมพี่แพรมุก ที่สำคัญผื่นที่ขึ้นไม่รู้จากสาเหตุอะไรแต่หมอบอกว่าเกิดจากแพ้นมวัว หรือไม่ก้อ ภูมิแพ้ผิวหนัง โอ๋ว เจ็บมั๊ยลูก สงสารจังเลยเจ้า อ้วน ของพ่อกับแม่ ช่วงเดือนนี้หนูหนัก 7.500 กก. วันนี 23 ต.ค. 50 พาหนูกับพี่ไปเที่ยวที่ สวนจตุจักร ฮ่า ๆๆๆๆ จำได้อ่ะเปล่า
ครบ 5 เดือน แล้ววันนี้ 26 ตุลา 50 หนูไปหาคุณหมอที่ รพ.รามาฯ ปองคุณมีผื่นแดงตามตัวอยู่ไม่มาก เริ่มดีขึ้น หนัก 7.680 กก. เริ่มจับปองคุณนั่งแล้ว แฮ่ะ ๆๆๆ
ครบ 6 เดือน พาน้องปองคุณ และ พี่แพรมุก ไป ลอยกระทงที่ ร้านอาหารเรือนปั้นหยา ครับทั้งคู่น่ารัก ไม่ดื้อไม่สน ลืมบอกไปหนูหนักประมาณ 7.980 กก. แล้วก้อไปฉีดวัคซีนเหมือนเดิม และที่สำคัญ ปองคุณเริ่มตัวร้อนมีไข้ ช่วงนี้พยายามนั่งทีไรล้มทุกที เอ้า อึ๊ป...... ปลัก...หัวทิ่ม อีกแล้วเรา สุขภาพทางกายและจิตดี หัวเราะร่าเริง จำหน้าคนได้โดยเฉพาะ พ่อ กับ แม่ พี่แพรมุก จำเก๊งเก่ง...
ครบ 7 เดือน พาน้องปองคุณไปเที่ยว คริสตัลปาร์ค ดูหนูตื่นเต้นนะจ้าไปกับพี่แพรมุก แล้วก้อแม่พ่อ ตาและยาย

ครบ 8 เดือน หนูไม่สบายตัวร้อนต้องเช็ดตัวกลางดึกด้วย แถมปองคุณเองก้อทานยาย๊ากยากมั่กมากเลย แต่ดีที่หนูไม่งอแงง๋อกแง๊ก ดีจัง

ครบ 9 เดือน 26 ก.พ.51 หนูหนัก 8.5 ก.ก สส. 71 ซ.ม. หนูเริ่มเกาะยืนได้เมื่ออายุประมาณ 8 เดือน แต่ที่ชำนาญที่สุดคือการ ลุกนั่ง พลิกซ้ายขวา และที่สำคัญทุกครั้งที่หนูตื่นเสียงร้องจะตามมาด้วยเสมอ นอกจากหนูแล้ว พ่อก้อกล่อมเหมือนพี่แพรมุกนั่นแหละ ร้องเพลง เห่กล่อม ทำท่าทางตลก ที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อนเชื่อเหอะ ...... หนูยิ้มและร่าเริงเสมอ พ่อมีความสุขที่พ่อหนูยิ้มเออลืมบอกไปช่วง นี้หนูมีฉายาว่า “Night Man” นั่นก้อเพราะหนูยิ้มหรือหัวเราะตอนที่พระอาทิตย์ตกโดยประมาณนั้น